PUBLICYSTYKA

W dyskusjach nad stosunkiem Kościoła Katolickiego do homoseksualizmu przytaczanych jest wiele mitów i tzw. "faktów medialnych", co dobrze obrazuje mem z facebookowego profilu: "katolickie memy"

Dlatego warto przypomnieć, co w dokumentach Kościoła jest rzeczywiście napisane na ten temat."

Jak Kościół rozumie płciowość?

Aby zrozumieć stanowisko Kościoła w tej sprawie konieczne jest przypomnienie nauczania na temat płciowości jako takiej.

"Miłość jest... podstawowym i wrodzonym powołaniem każdej istoty ludzkiej"
(Familiaris consortio, 11, KKK 2392)

"Płciowość wywiera wpływ na wszystkie sfery osoby ludzkiej w jedności jej ciała i duszy. Dotyczy ona szczególnie uczuciowości, zdolności do miłości oraz prokreacji i - w sposób ogólniejszy - umiejętności nawiązywania więzów komunii z drugim człowiekiem. Każdy człowiek, mężczyzna i kobieta, powinien uznać i przyjąć swoją tożsamość płciową. Zróżnicowanie i komplementarność fizyczna, moralna i duchowa są ukierunkowane na dobro małżeństwa i rozwój życia rodzinnego. Harmonia małżeństwa i społeczeństwa zależy częściowo od sposobu, w jaki mężczyzna i kobieta przeżywają swoją komplementarność oraz wzajemną potrzebę i pomoc.
(KKK 2332-2333)

"Jesteśmy wszyscy wezwani do miłości służebnej – caritas."
(KKK 1889)

"Jesteśmy wszyscy wezwani do czystości."
(KKK 1978, 2348)

"Czystość oznacza osiągniętą integrację płciowości w osobie, a w konsekwencji wewnętrzną jedność człowieka w jego bycie cielesnym i duchowym."
(KKK 2337)

Komentarz: A zatem płciowość to coś więcej niż orientacja seksualna czy zachowania seksualne. Jest nieodłącznie związana z naszą zdolnością do miłości, prokreacji i przyjaźni. Dojrzałość człowieka objawia się między innymi w zdolności do zachowania czystości seksualnej (rozumianej jako powstrzymywanie się od pozamałżeńskich stosunków seksualnych), a ukoronowaniem płciowości jest owocny w dzieci monogamiczny związek małżeński. Dojrzałość przejawia się też zdolnością do miłości służebnej wobec innych ludzi (np. żony, męża, dzieci), zamiast nastawienia głównie na zaspokajanie potrzeb własnych.

Jak Kościół podchodzi do kwestii homoseksualizmu?

Przede wszystkim odrzuca próbę definiowania istoty, najgłębszej tożsamości człowieka w kategoriach orientacji seksualnej:

"Każdy człowiek ma tę samą podstawową tożsamość: bycia stworzeniem, a przez łaskę dzieckiem Bożym i dziedzicem życia wiecznego. Osoba ludzka... nie może być określona w sposób adekwatny przez redukcyjne odniesienie tylko do wymiaru płciowego... Kościół... odrzuca pojmowanie osoby ludzkiej jako istoty heteroseksualnej czy homoseksualnej."
KNW "Deklaracja o niektórych zagadnieniach etyki seksualnej" pkt. 16

"W służbie zarówno miłosierdzia, jak i prawdy, Kościół Katolicki dokonuje jasnego, fundamentalnego rozróżnienia między skłonnością homoseksualną a aktami homoseksualnymi."
Kongregacja Nauki Wiary, "Deklaracja o niektórych zagadnieniach etyki seksualnej", pkt. 3.

Komentarz: Kościół zwraca uwagę, że zarówno akty homoseksualizmu, jak i same homoseksualne skłonności są wewnętrznie nieuporządkowane, z tego powodu rzutują na całość funkcjonowania człowieka. Rozróżnia jednak obie sytuacje - tzn. czy ktoś uprawia homoseksualny seks , czy odczuwając pociąg seksualny do osób tej samej płci nie podejmuje aktywności seksualnej.

"(Akty homoseksualne) są sprzeczne z prawem naturalnym; wykluczają z aktu płciowego dar życia. Nie wynikają z prawdziwej komplementarności uczuciowej i płciowej. W żadnym wypadku nie będą mogły zostać zaaprobowane."
KNW, "Deklaracja o niektórych zagadnieniach etyki seksualnej" pkt 8; KKK 2357

"Pewna liczba mężczyzn i kobiet przejawia głęboko osadzone skłonności homoseksualne. Skłonność taka, obiektywnie nieuporządkowana, dla większości z nich stanowi ona trudne doświadczenie."

KKK 2358

"Skłonności homoseksualne same w sobie nie są grzechem, stanowią jednak słabszą bądź silniejszą skłonność do postępowania złego z moralnego punktu widzenia. Z tego powodu sama skłonność musi być uważana za obiektywnie nieuporządkowaną."
KNW "Duszpasterstwo osób homoseksualnych", pkt. 3

Komentarz: Biorąc to nauczanie pod uwagę Kościół nigdy nie zaakceptuje homoseksualizmu jako równoważnej, alternatywnej orientacji seksualnej.

Jakie jest zatem miejsce homoseksualistów w Kościele?

"Powinno się traktować je te osoby z szacunkiem, współczuciem i delikatnością. Powinno się unikać wobec nich jakichkolwiek oznak niesłusznej dyskryminacji. Osoby te są wezwane do wypełniania woli Bożej w swoim życiu i - jeśli są chrześcijanami - do złączenia z ofiarą krzyża Pana trudności, jakie mogą napotykać z powodu swojej kondycji."
KKK 2358

"Osoby homoseksualne są wezwane do czystości. Dzięki cnotom panowania nad sobą, które uczą wolności wewnętrznej, niekiedy dzięki wsparciu bezinteresownej przyjaźni, przez modlitwę i łaskę sakramentalną, mogą i powinny przybliżać się one - stopniowo i zdecydowanie - do doskonałości chrześcijańskiej."
KKK 2359

"Osoba homoseksualna, jak zresztą każdy człowiek, potrzebuje pomocy jednocześnie na różnych poziomach... Jakakolwiek osoba żyjąca na ziemi ma osobiste problemy i trudności, ale także możliwości rozwoju, środki, talenty i własne dary."
List do biskupów Kościoła Katolickiego "O duszpasterstwie osób homoseksualnych"

Osoby z inklinacjami homoseksualnymi "muszą być przyjęte z szacunkiem, godnością i w sposób delikatny, z uniknięciem wszelkich form niesprawiedliwej dyskryminacji. Wiele przypadków, zwłaszcza gdy praktyka aktów homoseksualnych jeszcze się nie ustaliła, może być poddanych skutecznie właściwej terapii."
Papieska rada ds Rodziny "Ludzka płciowość, prawda i znaczenie," pkt 104

"Rodzice ze swojej strony, gdyby zauważyli u dzieci w wieku dziecięcym albo w wieku dojrzewania pojawienie się tego rodzaju tendencji, czy też takiego zachowania, niech pozwolą sobie pomóc przez osoby doświadczone i wykwalifikowane, by udzielić dzieciom wszelkiej możliwej pomocy."
Papieska rada ds Rodziny "Ludzka płciowość, prawda i znaczenie," pkt104

Opracowanie: Philip Sutton/Bogna Białecka